OGŁOSZENIA PARAFIALNE
15 marca 2026 - IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
- Pamiętajmy o nabożeństwach Wielkiego Postu:
- DROGA KRZYŻOWA – w każdy piątek o godz. 16.30 szczególnie dla najmłodszych (rozważanie poprowadzi SP z Dąbkowic Dolnych) oraz o 17.30 dla dorosłych (rozważanie poprowadzi Rodzina Misyjna bł. Bolesławy Lamet).
- GORZKIE ŻALE z kazaniem pasyjnym – każdej niedzieli o godz. 15.00.
- Po Gorzkich Żalach do puszek przed kościołem są zbierane ofiary na jałmużnę wielkopostną zgodnie z aktualnymi potrzebami.
- We czwartek – 19 marca – uroczystość św. Józefa, Oblubieńca NMP. Jest to również – trzeci czwartek miesiąca – i przed wieczorną Mszą św. nabożeństwo do bł. Honorata Koźmińskiego.
- Tak jak każdego roku starajmy się dołożyć swoją cegiełkę do dekoracji Grobu Pańskiego. W tym tygodniu otrzymaliśmy: 100 zł od Stowarzyszenia Rodzin Katolickich oraz Świetlicy Integracyjnej „SŁONKO”, 330 zł od I KŻR z Pilaszkowa, 420 zł od I KŻR z Dąbkowic Dolnych, 200 zł od KŻR bł. Bolesławy Lament, 1380 zł od osób indywidualnych.
- Zmarli w minionym tygodniu:
- Śp. Sylwia Jagielska, l. 42, Łowicz,
- Śp. Alicja Łukawska, l. 79, Piotrowice.
INFORMACJE
Wystawienie Najświętszego Sakramentu
Codziennie w kaplicy
Matki Boskiej Częstochowskiej
w godz. od 830 do 1800
Możliwość adoracji z kruchty kościoła.
Godziny urzędowania kancelarii parafialnej *
| Poniedziałek | 830 - 1000 |
| Wtorek | nieczynna |
| Środa | 1600 - 1730 |
| Czwartek | nieczynna |
| Piątek | 830 - 1000 ** |
* godziny kancelarii mogą ulec zmianie - patrz "ogłoszenia parafialne"
** W okresie wakacyjnym kancelaria parafialna w piątki czynna wyłącznie w godzinach 1830 - 2000
W sprawach wyjazdu do chorych oraz pogrzebowych prosimy o kontakt telefoniczny.
LITURGIA SŁOWA
-
Poniedziałek, 16 Marca : Księga Izajasza 65,17-21.
Tak mówi Pan: «Oto Ja stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię; nie będzie się wspominać dawniejszych dziejów ani na myśl one nie przyjdą. Przeciwnie, będzie radość i wesele na zawsze z tego, co Ja stworzę; bo oto Ja uczynię z Jerozolimy wesele i z jej ludu – radość. Rozweselę się z Jerozolimy i rozraduję się z jej ludu. Już się nie usłyszy w niej odgłosów płaczu ani krzyku narzekania. Nie będzie już w niej niemowlęcia, co miałoby żyć tylko kilka dni, ani starca, który by nie dopełnił swych lat; bo najmłodszy umrze jako stuletni, a nie osiągnąć stu lat, będzie znakiem klątwy. Zbudują domy i mieszkać w nich będą, zasadzą winnice i będą jedli z nich owoce».
-
Poniedziałek, 16 Marca : Księga Psalmów 30(29),2.4.5-6.11-12a.13b.
Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś i nie pozwoliłeś mym wrogom naśmiewać się ze mnie. Panie, mój Boże, z krainy umarłych wywołałeś moją duszę i ocaliłeś mi życie spośród schodzących do grobu. Śpiewajcie psalm, wszyscy miłujący Pana i pamiętajcie o Jego świętości. Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, a Jego łaska przez całe życie. Płacz nadchodzi z wieczora, a rankiem wesele. Wysłuchaj mnie, Panie, zmiłuj się nade mną, Panie, bądź moją pomocą. Zamieniłeś w taniec mój żałobny lament, Boże mój i Panie, będę Cię sławił na wieki.
-
Poniedziałek, 16 Marca : Ewangelia wg św. Jana 4,43-54.
Jezus odszedł z Samarii i udał się do Galilei. Jezus wprawdzie sam stwierdził, że prorok nie doznaje czci we własnej ojczyźnie, kiedy jednak przybył do Galilei, Galilejczycy przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie w czasie świąt. I oni bowiem przybyli na święto. Następnie przybył powtórnie do Kany Galilejskiej, gdzie przedtem przemienił wodę w wino. A w Kafarnaum mieszkał pewien urzędnik królewski, którego syn chorował. Usłyszawszy, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego z prośbą, aby przyszedł i uzdrowił jego syna, był on bowiem już umierający. Jezus rzekł do niego: «Jeżeli znaków i cudów nie zobaczycie, nie uwierzycie». Powiedział do Niego urzędnik królewski: «Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko». Rzekł do niego Jezus: «Idź, syn twój żyje». Uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego, i poszedł. A kiedy był jeszcze w drodze, słudzy wyszli mu naprzeciw, mówiąc, że syn jego żyje. Zapytał ich o godzinę, kiedy poczuł się lepiej. Rzekli mu: «Wczoraj około godziny siódmej opuściła go gorączka». Poznał więc ojciec, że było to o tej godzinie, o której Jezus rzekł do niego: «Syn twój żyje». I uwierzył on sam i cała jego rodzina. Ten już drugi znak uczynił Jezus od chwili przybycia z Judei do Galilei.
-
Poniedziałek, 16 Marca : Baldwin z Ford
„Żywe bowiem jest słowo Boże” (Hbr 4,12). Wszelka wielkość, siła i mądrość słowa Bożego – oto co tymi słowami apostoł ukazuje tym, którzy szukają Chrystusa, Słowa, mocy i mądrości Boga. To słowo było na początku u Ojca, wieczne z Nim (J 1,1). Zostało objawione w swoim czasie apostołom, oznajmione przez nich i pokornie przyjęte przez lud wierzących. […] Żywe jest to słowo, któremu Ojciec pozwolił mieć życie w nim samym, jak On je posiada w sobie samym (J 5,26). Jest ono zatem nie tylko żywe, ale jest i życiem, jak jest napisane: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem” (J 14,6). A ponieważ jest ono życiem, jest też żywe i ożywiające, skoro tak „jak Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak również i Syn ożywia tych, których chce” (J 5,21). Jest ożywiające, kiedy wzywa Łazarza do opuszczenia grobu, mówiąc: „Łazarzu, wyjdź na zewnątrz !” (J 11,43). Kiedy to słowo jest głoszone, głos, który je wypowiada, rozbrzmiewa na zewnątrz z mocą, która, dostrzeżona wewnątrz, ożywia zmarłych i budząc wiarę, daje prawdziwych synów Abrahamowi (Mt 3,9). Tak, to słowo jest żywe, żywe w sercu Ojca, w ustach tego, który je głosi, w sercu tego, który wierzy i kocha.
