Witaj na stronie internetowej
Parafii Rzymskokatolickiej pw. Świętego Ducha w Łowiczu

Gdy pewnego razu Jeroboam wyszedł z Jerozolimy, spotkał go na drodze prorok Achiasz z Szilo, odziany w nowy płaszcz. Sami tylko obydwaj byli na polu. Wtedy Achiasz zdjął nowy płaszcz, który miał na sobie, porozdzierał go na dwanaście części i powiedział Jeroboamowi: «Weź sobie dziesięć części, bo tak rzekł Pan, Bóg Izraela: Oto wyrwę królestwo z ręki Salomona, a tobie dam dziesięć pokoleń. Jedno tylko pokolenie będzie miał ze względu na Dawida, mego sługę, i ze względu na miasto Jeruzalem, które wybrałem ze wszystkich pokoleń Izraela». Tak więc Izrael odpadł od rodu Dawida po dziś dzień.

Nie będziesz miał obcego boga, cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał. Ja jestem Panem, Bogiem twoim, który cię wywiódł z ziemi egipskiej. Lecz mój lud nie posłuchał mego głosu: Izrael nie był Mi posłuszny. Zostawiłem ich przeto twardym ich sercom, niech postępują według swych zamysłów. Gdyby mój lud Mnie posłuchał, a Izrael kroczył moimi drogami, natychmiast bym zgniótł ich wrogów i obrócił rękę na ich przeciwników.

Jezus opuścił okolice Tyru i przez Sydon przyszedł nad Jezioro Galilejskie, przemierzając posiadłości Dekapolu. Przyprowadzili Mu głuchoniemego i prosili Go, żeby położył na niego rękę. On wziął go na bok, osobno od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka; a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: «Effatha», to znaczy: Otwórz się. Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić. Jezus przykazał im, żeby nikomu nie mówili. Lecz im bardziej przykazywał, tym gorliwiej to rozgłaszali. I przepełnieni zdumieniem mówili: «Dobrze wszystko uczynił. Nawet głuchym słuch przywraca i niemym mowę».

Przyjrzyjmy się z bliska temu, co czyni człowieka głuchym. To nadstawienie ucha na insynuacje Wroga, to słuchanie jego słów sprawiło, że pierwsi rodzice stali się głusi. Także my, tak jak oni, nie możemy już usłyszeć ani zrozumieć miłych natchnień Słowa przedwiecznego. Jednakże dobrze wiemy, że Słowo odwieczne jest w głębi nas, tak niewymownie blisko nas i w nas, że nasza istota, natura, myśli, wszystko, co możemy nazwać, powiedzieć lub zrozumieć – to wszystko nie jest bardziej w nas obecne niż Słowo odwieczne. A Słowo brzmi bez ustanku w człowieku. Lecz człowiek nie słyszy tego, gdyż jest głuchy. Jednocześnie, choroba dotknęła innych jego zmysłów, tak, że stał się także niemy i sam siebie nie może poznać. Jeśli chciałby mówić sam do siebie, nie mógłby tego uczynić, gdyż nie wiedziałby, gdzie jest, i nie znałby własnej istoty. […] Czym zatem są te szkodliwe podszepty Złego? To nieład, który on pokazuje nam jako piękny, i do którego pragnie nas namówić, wykorzystując miłość lub pragnienie rzeczy tego świata: dóbr, zaszczytów, przyjaciół i rodziny, a nawet własnej natury. Wszystkiego, co daje poczucie smaku dóbr ziemskich. Tego dotyczą jego podszepty. […] Przychodzi Nasz Pan – wkłada swój święty palec do ucha człowieka i śliną dotyka języka i dzięki temu człowiek odzyskuje mowę.